Dat riepen we altijd met Sinterklaas en daarbij maakten we dan het gebaar van het uitrollen van een rol perkament. Dit gedicht is wat korter dan dat gebaar doet vermoeden. Geschreven naar aanleiding van de ochtenden in de trein op weg naar het werk.
Gisteren rook het op straat naar eiland. Naar strand en zand en duindoorn die opdroogt in de zon. En het gekke was dat ik, terwijl ik midden door de stad fietste, meteen in het bos was. Nou, niet echt in het bos, maar net op het punt dat je met de dennengeur op z'n hevigst ...
