Al een paar dagen horen we gek getwiet en opmerkelijk hard gerammel. Wat blijkt? Er zit een specht in onze Amsterdamse binnentuin!
Klik op de foto voor wat plaatjes, goed kijken en hier en daar wat inzoomen want ik had geen telelens.
"Recently a new line of haute couture was released by Amsterdam based designer Simon Lawford. The first item in the new 'lost & found' series is called 'cap du lampe' and is being gracefully modelled by Melle Kramer on a specially selected location."
Soms zie je van die dingen, twee keer met je ogen knipperen is niet altijd genoeg. Wat is dit? En hoe kijk je er tegenaan? (more…)
Woensdagmiddag 29 oktober om 12:15 hebben we Gijs laten inslapen, in de rust en relatieve veiligheid van zijn eigen huis. Veel lieve mensen hebben aan hem gedacht en het ging allemaal heel snel en heel liefdevol.
De middag na zijn overlijden hebben we nog bij hem in de kamer gezeten, met het raam een beetje open zodat hij weg kon. Aan het eind van de middag kwamen mijn ouders ons ophalen en hebben we Gijs begraven bij mijn ouders in de tuin, op een prachtig plekje tussen de andere huisdieren.
Het zal enorm wennen zijn, een huis zonder Gijstrom. Al weet ik wel zeker dat hij goed terechtgekomen is: misschien niet meer in zijn mandje aan de kachel, of verstopt achter de deur of het douchegordijn, maar wel altijd en overal in ons hart.
Dinsdagmorgen belde ik met de dierenarts, met kloppend hart. "Hij is zojuist heel dapper naar de WC geweest!" hoorde ik haar zeggen. "Oh?" zei ik verbaasd en eigenlijk best wel hoopvol. "Ja, al zegt het eigenlijk niet zo heel veel op dit moment… Toen hij maandag binnenkwam zat hij op een schaal van één tot tien op één. Gisteren zat hij op twee." "En… vandaag?" vroeg ik. "Nou… op drie?" zei de dierenarts voorzichtig. "Jullie moeten er goed rekening mee houden dat jullie vanavond een beslissing moeten nemen…"
Gijs is al een tijdje wat moeilijk met eten. Nou is ie al zijn hele leven wat moeilijk met van alles, maar het begon ditmaal toch wel op te vallen. Hij vermagerde langzaam en at onregelmatiger dan ooit. Afgelopen vrijdag en zaterdag begon hij zich ook nog af te zonderen op koude plekjes, terwijl hij zelf al erg koud aanvoelde en dat was meer dan genoeg aanleiding om actie te ondernemen. Daarom zijn we afgelopen zondag (met veel dank aan Henny en Willem!!!) naar de Spoedkliniek aan de Weesperzijde gegaan.
