Het is maar hoe je het bekijkt

Godsamme. Ik heb zojuist drie keer een tweet herschreven. Drie keer! Eén berichtje van maximaal 140 tekens DRIE KEER herschreven! Wat zegt dat over mij?

De eerste keer herschrijven was omdat ik ontdekte dat ik een spelvaut had gemaakt. Kan gebeuren, in de haast die het glijmiddel van de sociale media vormt.

De tweede keer herschrijven was omdat ik ontdekte dat ik nog een spelfoud had gemaakt, alleen een net even iets andere dan de vorige keer. Kan gebeuren, want: sociale media, glijmiddel — je begrijpt het wel.

De derde keer herschrijven was omdat ik de verkeerde pagina had doorgetweeterd: niet de pagina die ik eigenlijk bedoelde, maar de pagina die verwees naar de pagina die ik bedoelde. Onnodige obstakels naar mogelijk belangrijke content: not done, communicatietechnisch gezien.

Terug naar de vraag uit het begin: wat zegt dit over mij?

Op het eerste gezicht zou je kunnen beargumenteren dat ik mijn bevoegdheid als docent Nederlands terug moet geven. Of mijn digitale rijbewijs. Of dat ik mijn Twitteraccount zou moeten opheffen.

Maar bij nadere beschouwing zou je het volgende kunnen concluderen. Ik ben enthousiast. Ik wil graag delen. Ik heb aandacht genoeg om mijzelf te verbeteren. Ik ben niet bang te falen in het openbaar. Ik geef niet gauw op. En (tot slot) ik verplaats mij in de mogelijke ontvanger van mijn boodschap.

Samenvattend maakt mij dat dus faalvaardig èn invoelend — en dat klinkt ineens best positief.

Eerder gepubliceerd op Medium.com

Thoughts?