Er wordt voortgang gemaakt in huize Kramer-Rebergen: Bepje was uit de kast! Nu zit ze er wel weer in, het was blijkbaar genoeg zo voor deze ochtend, maar het geeft goede hoop! Hieronder een paar foto's.
Bij de rode pijl zit Bepje.
Vanaf het moment dat ze hier in huis aankwam (dag 0) vond ze direct haar veilige plekje in de kast, achter wat dozen en kisten en een ventilator. Ze kwam wel direct naar buiten om te eten en we hoorden haar ook al meteen tekeer gaan in de kattenbak.
In close-up zie je de prachtige ogen van dit dametje. De gelijkenis met Gijs valt niet te ontkennen, blijkbaar hebben wij iets met katten met doordringende ogen.
Als je deze foto vergelijkt met de foto van de Poezenboot dan zie je zeker verschil: nog steeds angst en afwachting, maar ook een frummeltje meer rust – en dat is wel het allerbelangrijkste.
En toen zat ze ineens in vol ornaat op de drumkruk. Waarschijnlijk niet in het minst aangetrokken door het gekwetter van de mussen in het voederbakje buiten, maar het zag er hoe dan ook best triomfantelijk uit en we zijn dan ook erg trots op Bepje.
Nu zit ze wel weer in de kast, zoals gezegd, maar we gaan langzaam vooruit. En er is absluut geen haast bij, het is ten slotte vakantie! Als ze eerst thuis raakt in de kamer dan ontdekt ze vanzelf wel dat ze nog wat kamers tot haar berschikking heeft.
Ja leuk! Die rode pijl heeft zeer doordringende ogen!?(…) Maar dan…
voila, elle est la! Ja, die Bepje is me er een…in de kast, uit de kast!?
Wij volgen "the cat-story" op de voet, hoor. Veel plezier met z'n 3-en!
Gegroet, Ing+Fran
ja! die ogen lijken zéker op die van Gijs!
Op het krukje zie je al wel haar in-de-grond-open-zijn, dus dat gaat vast goedkomen… en je weet: geduld is een goddelijke beoefening…
aldus.