Het gaat goed met Bepje. Ze stelt enorm veel prijs op de knuffelsessies die we af en toe met haar houden. Ze blaast eerst zachtjes, dat blijkt dan niets om het lijf te hebben want daarna begint ze met stevig kopjes geven. Wanneer je haar dan een tijdje lekker kroelt dan komt ze ineens tot leven.
Zo kwam ze zondagavond al de kast uit naar Juliët toe. De dag daarop hebben we haar dus meer aandacht gegeven waarop ze 's nachts – terwijl ze dacht dat we sliepen – de slaapkamer in kwam en zich onder het bed verschool. Ik werd wakker van haar gerommel en de aanwezigheid en toen ik naast het bed keek zag ik tien centimeter staart onder het bed vandaan steken. Toen ik haar staart even aanraakte verdween ze op een drafje de kamer uit, de woonkamer in. Toen ik daarna naar de WC ging kwam ze op een bescheiden holletje langsgehobbeld en verdween ze weer 'haar kamer' in.
De volgende dag zijn we even naar de dierenarts geweest voor een checkup, ze klink benauwd en we wilden graag weten wat zij er van vond. Voorlopige conclusie: flink aansterken! Lekker eten (hart, nat voer) en – zo geeft Bepje zelf aan – lekker knuffelen af en toe!
Op de foto zie je haar na het verorberen van een bakje runderhart, een half pakje whiskas en een voorzichtige knuffelsessie. Ze rolde zich op en nu ligt ze nog steeds zo. Goed eten, knuffelen en lekker slapen: dat is toch de essentie van kerstvakantie?
Ik vind haar echt geweldig!!! Wat een schatje! Ze kan zich geen beter huis dan jullie huis wensen! Liefs,