Helaas is de show met Detonation van vanavond in de Groene Engel afgelast: twee van de heren van Detonation zijn ziek geworden na terugkomst uit India. Dus: veel beterschap en de show wordt tot nader order uitgesteld.

Iets leuks dan nu. Na jaren en jaren met de standaard snare van mijn kit te hebben gespeeld en ook nog met een goedkope Jia omdat ik wilde weten hoe hout speelde, is het dan nu eindelijk zover dat ik een echte, professionele, bronzen snare tot mijn beschikking heb!

Het begon met de vervelende situatie dat mijn snares allemaal stuk waren en dat ik de vervangende onderdelen niet zo snel bij elkaar kon krijgen. Marcel hielp me toen door me zijn Pearl SensiTone Bronze te lenen voor zo lang het nodig was.

Wat een verademing was dat: een vette klank die precies het midden houdt tussen warm van hout en fel van staal. Te gek, en eigenlijk wat ik altijd al zocht. Wonder boven wonder bleek Pustjens Percussie in Amsterdam eenzelfde exemplaar (14" x 6,5") voor een mooi prijsje op voorraad te hebben, dus die mag ik vanaf nu de mijne noemen.

Rappappaaaaa hoera!

En zo is het ineens lente – terwijl het eigenlijk hartje winter is. Enkele optimistische krokusjes in het Sarphatipark nemen het voortouw.

Iedere dag fiets ik door de Nieuwe Leliestraat, op weg naar en weer terug van mijn werk en telkens kom ik weer langs datzelfde opmerkelijke restaurantje: De Vliegende Schotel. Op zoek naar een leuk plekje om ons vierjarig samenzijn met smaak en vol sfeer te vieren, besloot ik er maar eens te gaan kijken.

De Vliegende Schotel serveert – voornamelijk vegetarische – biologisch dynamische gerechten, die bijna allemaal vers voor je bereid worden. Op een bordje boven de toog waar je je bestelling plaatst, hangt een bordje waarop staat: 'Sorry, no fast food!' – en dat is maar goed ook. Anders kon je maaltje nooit met zoveel aandacht bereid worden.

Een enorme aanrader, niet duur, een te gekke sfeer en heerlijk, heerlijk eten! (Tip: bestel op tijd een puntje bananen-room taart, voor het op is…)