Het was weer zover. Gijs mocht voor een vernieuwing van zijn inentingen naar de dierenarts. En dat vinden ze me toch een partij leuk – Gijs en de dierenarts!

Omdat meneer zo onstuitbaar wild wordt zodra hij ook maar ruikt dat hij naar de dokter moet, krijgt hij de laatste jaren zelfs voor een eenvoudig prikje een verdovend pilletje van tevoren. Op die manier wordt Gijs dus net even wat later wild dan dat je hem niets geeft van tevoren.

Resultaat is dat hij nog steeds in een opdruk-kooi moet voor zijn prik (Gijs dus, niet de dierenarts) en vooral dat hij de rest van de dag, en een goed deel van de dagen erna zelfs, wat uit zijn doen is. Veel slapen, zielig

Gelukkig is het kwaad weer geschied en kan meneer er weer voor een jaartje tegen!