Vandaag was het zo ver: Juliët mocht na een korte presentatie van haar scriptie haar diploma in ontvangst nemen: ze is nu officieel een drs. of in het Engels: MA (Master of Arts)! Het was een prachtige middag, heel gezellig met alle familie en de buurvrouw erbij en we zijn TROTS op onze kleine doctorandus!

Hier zie je een krantenartikel uit het Brabants Centrum waarin je haar in vol ornaat de gemeenteraad van Boxtel ziet rondleiden over de opgraving. Natuurlijk overwicht: zo ziet het eruit!

"Welkom in het hoofdstuk 'Zieke bewoners in huize Kramer-Rebergen' waarin alle inwoners stuk voor stuk aan de om zich heengrijpende griepepidemie bezwijken…"

Tsja, het zou zomaar kunnen. Eerst de kat, dan Juliët en dan ik. Maar gelukkig is iedereen nu weer beter en kunnen we de herfstige regenbuien van het moment met gemak het hoofd bieden.

Al dat snot betekent wel dat er niet zoveel spannends gebeurd is, maar gelukkig gaat dat veranderen. Juliët krijgt namelijk aanstaande vrijdag haar diploma uitgereikt, helemaal officieel! Dan is ze dus echt archeologe en mag ze clandestien naar lijken graven. Hoe metal is dat?! (more…)

Het was weer zover. Gijs mocht voor een vernieuwing van zijn inentingen naar de dierenarts. En dat vinden ze me toch een partij leuk – Gijs en de dierenarts!

Omdat meneer zo onstuitbaar wild wordt zodra hij ook maar ruikt dat hij naar de dokter moet, krijgt hij de laatste jaren zelfs voor een eenvoudig prikje een verdovend pilletje van tevoren. Op die manier wordt Gijs dus net even wat later wild dan dat je hem niets geeft van tevoren.

Resultaat is dat hij nog steeds in een opdruk-kooi moet voor zijn prik (Gijs dus, niet de dierenarts) en vooral dat hij de rest van de dag, en een goed deel van de dagen erna zelfs, wat uit zijn doen is. Veel slapen, zielig

Gelukkig is het kwaad weer geschied en kan meneer er weer voor een jaartje tegen!

Als dit geen goeie kerstsfeer is, dan weet ik het ook niet meer.