Sneeuwvrij. De laatste keer dat dat gebeurde zat ik op school en zelfs dat kan ik me niet goed meer herinneren. Wel erg apart, uitzinnige leerlingen, sneeuwballen, inpeperen – en de 'dreiging' van het niet meer thuis kunnen komen (tromgeroffel).

Dat had ik de vorige keer met het weeralarm in verband met de storm al meegemaakt – en hoe goed ik toen ook ben opgevangen, ik wilde dit maal toch liever naar huis. Daarnaast stond er ook een optreden te wachten die avond. Hoe zou het gaan lopen?

Het liep dus allemaal behoorlijk los. Een mooie witte en uiterst vredige fiets- en treintocht bracht me zonder problemen en ruim op tijd naar huis. Tegen de namiddag begon het 'noodweer' in onze regio tot bedaren te komen. Ik hoorde zelfs dat de weg richting Utrecht door het weeralarm minder druk was met de spits dan normaal. Prima dus! De problemen begonnen toen we – keurig op tijd – in Utrecht aankwamen.

Twee navigatiesystemen boden zelfs geen uitkomst. Een reis die normaal een halfuurtje zou moeten duren nam nu een dikke twee uur langer dan dat. Het was alsof je een optreden hebt in de Cave in Amsterdam, middenin de binnenstad (eenrichtingsverkeer, circulatieplannen) en je bent er nog nooit geweest. Inderdaad, er zijn wat grenzen overschreden en muurtjes afgebroken.

Niet alleen door de heenreis, maar ook wegens het feit dat we in totaal een uur of negen bezig zijn geweest met zoeken, wachten, nog meer wachten en nog wat zoeken en toch nog wat wachten om een show van drie kwartier neer te kunnen zetten. Toen ik uiteindelijk om 06:30 in mijn bedje kroop, wist ik eigenlijk niet zo goed meer hoe het nou allemaal zat…

Gelukkig hebben we al die frustratie kunnen omzetten in een knetterende, drie kwartier durende ontmaagding van onze nieuwe frontman Robbe K. Wat een feest! Het ging superlekker en we kregen een hoop positieve reacties. De kop is er af en reken maar dat er meer volgt: Obsidian nieuwe stijl is klaar om al uw podia volkomen plat te spelen!

Share/Bookmark