Mijn vader is een uitstekend fotograaf. Hij is iemand die 'het oog' heeft, iemand die gewoon ziet welk plaatje er mooi wordt, zonder dat het ook maar een vlokje moeite lijkt te kosten. De zwart-wit foto's die hij vroeger maakte zijn echt briljant, altijd net in het moment en net dat ene unieke glimpsje, stilgelegd en vastgelegd zodat je voor zolang als de foto bestaat, kan kijken naar een moment dat anders in een oogwenk weg zou zijn.
Mijn geweldige zwager heeft een tijd geleden een camera gevonden bij een ontruiming: een Praktica Electric met een aardige telelens erop en een mooie flitser erbij. Die camera heb ik gekregen en dat is echt te gek! Met zo'n camera heb ik vroeger op school leren fotograferen en de foto's die we maakten hebben we zelf ontwikkelt, met alle bijbehorende chemicaliën in de doka.
Ik heb altijd met groot plezier gerommeld met de camera van mijn vader, daar zaten een gewone, een tele- en een groothoeklens bij. Alle grappen met scherpte/diepte, belichting en compositie heb ik spelenderwijs geleerd en dat heeft door de jaren heen heel wat leuke foto's opgeleverd. Met de Praktica die ik van mijn schoonouders heb gekregen kan ik dus weer verder met rommelen!
Wel gek, tegenwoordig kan iedereen met een beetje geld een digitale camera aanschaffen en zich volkomen het leplazarus fotograferen. Getuige de enorme hopen materiaal die er op het internet te vinden zijn, lukt dit aardig. Leuk is dat de gemiddelde amateurfotograaf nu veel makkelijker zijn foto's aan de man kan brengen en dat het ontwikkelen en gebruiken van foto's een heel stuk goedkoper en gemakkelijker is geworden. Denkend aan het gebruik van chmicaliën is het maken en ontwikkelen van foto's ook nog eens veiliger geworden…
Toch mis ik met al dat digitale gemak wel een hoop van de oorspronkelijke spanning en romantiek van het fotograferen: is die foto wel zo mooi gelukt als je denkt? Heb je wel het juiste plaatje geschoten? Welke plaatjes had je ook alweer geschoten? Die onzekerheid maakt het hele proces veel spannender en dat geeft – in mijn visie – het fotograferen een extra dimensie.
Toen ik bij de HEMA vroeg of het mogelijk was om de analoge foto's ook om te zetten naar digitaal was het antwoord: "Ja, dat kan. Wanneer je het meteen bij het afdrukken laat doen dan kost het €2,50, maar als je het naderhand laat doen dan kost het €7,50 – plus 60 cent per foto…"
Grappig
Ik ben wel benieuwd naar wat van die foto's eigenlijk, na zo'n lyrische blog.
aldus.
Hehehe… ja, da's een goeie: ik ben druk doende met foto's maken, maar eerst moet het rolletje vol